پویا گلچیان

جهان و زندگی

1398/3/17

زندگی انسان راهی طولانی و مبهم و همواره در استرس در قرن کنونی بوده و روز به روز این موضوع شدت بیشتری پیدا می‌کند. عصر تکنولوژی و پیشرفت روزانه تکنولوژی در هر زمینه‌ای باعث راحت زندگی کردن انسان شده است. ولی متاسفانه همه مردم و همه کشور‌ها این راحتی رو ندارن و نمی‌تونن حتی طعم یک نهار معمولی در آرامش را بچشند.

زندگی در میدان جنگ

زندگی مثل یک میدان جنگی‌ هست که کیلو‌متر‌ها در جلو خود دشمن را دارید و کیلو‌متر‌ها در پشت خود بیابان را. در این بین شما و تجهیزات که در مسیر در اختیار دارید و همیشه باید مراقب آنها باشید و افرادی در کنار شما هستن و با شما زندگی می‌کنن و در راستای شما می‌جنگند. البته شاید برای همه اینگونه نیست کسانی از زیر کار در ‌می‌روند، کسانی نیاز به مراقبت دارند، کسانی زخمی شده‌اند و کسانی دوستان شما هستند. در بین عده کمی نگران شما هستند که سلامت و پیروزی شما شاهد باشند. متاسفانه افرادی هم هستند که نه تنها به خودشان بی‌توجهی می‌کنند و ممکن است همین کار آنها باعث از بین رفتن نه تنها خودشان بلکه افراد دیگری هم شوند. زندگی همانند همین میدان جنگی‌ است. شما با بدن و روح خود هر روز آماده می‌شوید که برای هدف‌های خودتان تلاش کنید در این بین کسی نگران و همراه شما در رسیدن به هدف‌های شما نیست و ممکن است خیلی‌ها باعث سنگ اندازی در کار و زندگی شما شوند. شما محکوم به در لحظه زیستن هستید، در لحظه عاشق شوید در لحظه تصمیم به استفا بگیرید و در لحظه مکان رو ترک کنید و یا حتی در لحظه تصمیم به قتل یک نفر را بگیرید. در واقع هیچ کسی در جبهه شما نیست ولی عده‌ی زیادی در یک جبهه مشخص حرکت می‌کنند. درس می‌خوانند. گواهی‌نامه‌های مختلف می‌گیرند. ازدواج می‌کنند. بچه‌دار می‌شوند. در این بین شب و روز کار می‌کنند و در آخر به مرگ طبیعی از این دنیا خارج می‌شوند. این زندگی همان میدانی ایست که باید تصمیم گرفت در کدام جبهه بود. هر روز انتخاب کنید و یا هر روز در تصمیم خود استوارتر باشید.

حرکت روح به سمت خوبی یا بدی!

انسان مادی امروزی در جهت پیشرفت و از دست دادن شرافت و منزلت خویش حرکت می‌کند. این جمله بیان‌گر خالی از فلسفه بودن خیلی از انسان‌هایی که حتی قادر به لحظه‌ایی تفکر نیستند. همیشه بهترین چیز‌ را به شرط بد‌ترین می‌خواهد. لذت زود رسیدن به پول، قدرت و شهرت. در این دنیا همیشه چیزی می‌دهیم و می‌گیریم این جمله را شاید بارها شنیده‌اید. واقعا در این دنیا چه چیز‌هایی داریم که ممکن است خیلی‌ها در حسرت آن باشند. سلامتی، خانواده، کار و … . انسان با روح خویش در جهت تکامل مسیری را طی می‌کند این تکامل می‌تواند گاهی بدترین باشد و گاهی بهترین ولی همیشه بهترین مسیر‌ها سخت‌ترین و زمان‌بر‌ترین مسیر است که خیلی افراد به دنبال آن نیستند. لذت‌های لحظه‌ایی، خوشی‌های زود‌گذر جای این مسیر را پر می‌کنند و تکامل فردی و روحی هر شخص در طی مسیر زندگی مشخص می‌شود.

هدف

همه در زندگی اهدافی رو دنبال می‌کنیم. ولی هدف واقعی رشد و تکامل انسان در مسیری است که تاثیری مثبتی برروی محیط و اطرافیان خودش بگذارد. برگردیم به مثال خومون، در میان جنگ گاهی فردی که ممکن است از رده‌ پایینی باشد با تفکر درست شما و اطرافیان رو نجات دهد گاهی در زندگی به این موضوع بر‌میخورم که حرفی یا تفکری از فردی که اصلا انتظار نداریم می‌شنویم و این فرد باعث تغییر در زندگی ما می‌شود. ممکن است برای این تغییر هزینه‌ زیادی پرداخت کنیم ولی ممکن هست شانس بیاوریم و از تیر راس دشمن فرار کنیم!

زمین خوردن و شکست

زمین خوردن یکی ز موضوعاتی هست که هر فردی به نوبه خویش اون رو تجربه میکنه. گاهی هزینه این زمین خوردن به اندازه کل زندگی فرد و حتی مرگ تمام می‌شود. افراد زمین خورده گاهی عبرتی از خودشون نمی‌گیرند و بعضی هم همون رو مسیری برای ادامه زندگی خودشون می‌کنن. سعی می‌کنن بهتر باشند و تاثیر بهترین برای خود و اطرافیان داشته باشند.

خلاصه …

در این مسیر که هر کسی زندگی خودش را پیش می‌برد. همراهان شما ممکن هست هر روز کمتر شوند. هدف این مسیر شما را رو به جلو هدایت می‌کند. گاهی تنها بودن سخت‌ترین مسیر هست ولی باید بیاد داشته باشیم در مهم‌ترین بخش‌های زتدگی تنها هستیم. شب در منطقه دشمن هستید و نوری در کار نیست. کسی شما را خوب نمی‌بیند و فقط خودتان محیط و خود را حس می‌کنید و می‌بینید. احساس تنهایی و حس تنهایی می‌کنید ولی باید تنها این مسیر را طی کنید. روزی شما در قبر خود هستید و حاصل عمری زحمت را به خاک ابدیت می‌سپارید. زیبایی مسیر طی کردن هدف به تنهایی ایست، سختی راه حس تنها بودنی است که از تولد در کوله جنگی خود همراه داشتید!


پویا گلچیان

مهندس نرم‌افزار، مشاور فنی تیم‌‌های نرم‌افزاری و برنامه‌نویس سمت کاربر
توییتر | گیت‌هاب | لینکدین | دریبل | ویرگول | بلاگ انگلیسی